آفتاب پرست

مثل دلتنگی ... که زنگار روی دلم به یادگار میگذارد، من هم از دور میبینمت، میخندی، لبخند میزنم... خوشحالی، شاد میشوم... روز ها بیدار می شوم ، نقش تو را بازی میکنم، سرم را گرم میکنم به با حوصله کنار گاز ایستادن... به اینکه این خانه، همین چهار دیوار، امانم باشد عادت میکنم... به تنهایی، آخر دیگر نمیترسم اگر صدایی بیاید، میروم ببینم چه بود نمیترسم و برای خودم غذایی را که دوست دارم درست میکنم رو به راه نیست همه چیز، میگویم که هست لبخند میزنی، خوشحال میشوم میگویم همانجا بمان، اینجا هوایش سم است... آن جا نفس بکش... من...؟ من خوبم... میخندم و شوخی میکنم اما قطع که میشوی خ...

ادامه مطلب