آفتاب پرست

حالم را اگر بپرسی به تو خواهم گفت که خوبم، همانقدر که زندگی خوب استاز سالهای پیش چیزهایی عوض شده است، اما شاید نه همه چیز.نمیدانم چه ها از من به خاطر داری،هر چه هست، خوبست که جایی کسی یادش است.هنوز هم...

دنیا خانه ی تو نیستتو یک مهمان عادی با اقامت کمی طولانی در زیر و بم این خانه رسوخ میکنیبرای خودت رویا ها می سازیجا باز میکنیناممکن را ممکن میکنیمعجزه های کوچک می آفرینی...ذهنت را پر و پر تر میکنی از هر چه دانستنیو دنیا، با همه رنگ های زیبا و زشت دلت را میفریبد...مجابت میکندتو به اینجا تعلق داری!خوشبختی هایش، دل کوچکت را به رویا پردازی خوش میکندو بدبخت...

به خوابم بیا... برای آخرین دیدار هم که شده آنطور عاشقی کن که میخواستم از آن عشق های با هیاهو ولی واقعی... از آن دیوانگی های بی دلیل از آنها که یکباره اتفاق می افتند از آن نفس های به شماره افتاده و آن کشش ها که هیچ تهدیدی نمی کاست مثل یک ناجی... برای باقی گذاشتن آخرین یادگاری... به خواب من بیا...u200eهر...

خدا میداند ، ما آدم ها اگر نمی ترسیدیم.... از زندگی چه می دیدیم اگر از ابتدا آن سمت و سویی میرفتیم که قلبمان میگفت... اگر حسرتی برای خودمان جا نمی گذاشتیم هر چه قلبمان میگفت, سمتش می رفتیم و جز این چیزی را نمی شناختیم... و خدا میداند... اگر همه این ها می شد، سوال بعدی چه بود، من ، آدم الان بودم؟ یا جایی مثل همین جا ها ، که الان گمم، باز گم میشدم... آخر ، نه این که از این گم ماندن ها گلایه ای کنم من این نادانسته هایم را بیشتر از هر علمی دوست دارم... معما... باعث میشود برای رسیدن به جواب بلند شوی بایستی سفر کنی دور شوی عادت هایت را کنار بگذاری... بیدار شوی... شروع کنی...